Kapłaństwo

(127 - styczeń 2004)

Codzienne zjednoczenie się kapłana z Chrystusem Sługą

Ks. Wojciech Danielski

Panie, Jezu Chryste, mój jedyny Mistrzu, który mnie wezwałeś już w łonie matki, pociągnąłeś za sobą, uczyniłeś mnie swoim umiłowanym uczniem i doprowadziłeś do tej chwili trwania w świętym powołaniu. Ty z miłości ku Ojcu, w Duchu Świętym uniżyłeś się posłuszny Jego woli, wyzbyłeś się wszystkiego, aż po śmierć krzyżową i zostałeś wywyższony w chwale zmartwychwstania. Przyjmij także dzisiaj mnie całego na służbę, abym wstępował coraz doskonalej w Twoje ślady. Z miłości ku Tobie, dla zbawienia Braci, moich Bliskich i całego świata — przyjmuję mój krzyż: służby, trudu i cierpień dzisiejszych z wiarą i nadzieją, że przez wszystko mogę się okazać Twoim sługą i nawet w tym, co niepomyślne i nieudane mogę być uczestnikiem Twojego zbawczego krzyża i Twojego zwycięstwa. Zwyciężaj we mnie nad moim egoizmem, ambicją i samowolą. Prowadź mnie tylko Twoją drogą. Nie daj mi tracić czasu i sił na to, co nie byłoby Twoją wolą, wedle której prowadzisz mnie do pełni zbawienia i życia, jak doprowadziłeś oddaną Ci całkowicie Służebnicę Pańską, Maryję, Twoją Matkę. Nie daj mi unikać zadań będących próbą mojej słabości, ale daj podjąć je zaraz z wiarą i nadzieją, że to Duch Święty mnie do nich namaścił i posłał. Nie daj, abym uciekał od ludzi, którzy mnie potrzebują, ani zajmował sobą ludzi, których ja potrzebuję. Spraw, abym im służył z wielkodusznym poświęceniem jako samemu Tobie, który w nich do mnie przychodzisz, i abym był dla nich świadomie i mądrze znakiem Twojej obecności i Twojej nieskończonej miłości pragnącej ich wyzwolenia. Nie daj mi nade wszystko oderwać się od Ciebie, który w tym wszystkim na moje współdziałanie czekasz. Zachowaj mnie mocą Twojego Ducha w miłości Twojej aż do końca, przez wierny udział w Twojej „nieustannej modlitwie” i w Eucharystycznej Ofierze, ofierze całego siebie dla Ojca, z Tobą, w Duchu Świętym. Amen.